Bestemming bereikt! PDF Afdrukken
Geschreven door Esther Rijnsburger   
woensdag, 26 augustus 2009 13:37

Net als de rest van Nederland, ben ik deze zomer op vakantie geweest. Lekker, ik was er aan toe. Ik moest alleen een kleine studie maken van de af te leggen route. De achterliggende jaren was ik altijd voorzien van ‘Annie’, zoals ik ons navigatiesysteem liefkozend noemde, maar dit jaar was anders en ik vond het wel een uitdaging om op eigen houtje op m’n bestemming te komen. Zo’n systeem is reuze handig, maar je rijdt wel erg gemakkelijk op de ‘automatische piloot’. En als ‘madame’ een keer dienst weigert, zit je met de gebakken peren. Zo had ik een keer een afspraak in Harderwijk. Alles ging goed, A12-A27-A28; ja, die route had ik op zich ook nog kunnen bedenken. Het gaat vaak om het laatste stukje... en precies dáár liet ze het afweten. In de buurt van de afslag begon ze de ‘route opnieuw te berekenen’; uiteindelijk heb ik een halfuur over het Gooimeer gedobberd volgens ‘Annie’. Veel te laat voor mijn afspraak kon ik de Tom-Tom inmiddels wel een ram-ram geven, maar ik hield me in.

Maar goed, ik toog dus naar de ANWB voor een routekaart en bereidde me de avond voor vertrek goed voor op mijn trip. De volgende dag stapte ik met kaart en routebeschrijving (van internet, dat dan weer wel) opgetogen in de auto. De reis verliep heel voorspoedig. Ik reed van de ene naar de andere snelweg, miste geen afslag en ik stopte regelmatig om te kijken of ik nog op de goede weg was. Daarnaast was ik ook nog in staat de genieten van de mooie omgeving. Mijn goede voorbereiding wierp zijn vruchten af! Ik begon al aardig in de buurt van de ‘plaats bestemming’ te komen en ik was al best een beetje trots op mijzelf dat ik er zonder gemiste afslagen of andere reisperikelen al bijna was. Maar ik had mijzelf het schouderklopje nog niet gegeven of ik reed tegen een afzetting aan; ‘Umleitung’, zei het met grote letters. Ai, hier had ik niet op gerekend en even maakte lichte paniek zich van mij meester. “Waar bevond ik mij op de kaart? Waar was de eindbestemming t.o.v. de ‘Umleitung’? Hoe ver zou ik moeten omrijden? Zouden ze geen bordjes vergeten zijn waardoor ik zou gaan dwalen?”
Maar de ‘paniek’ was van korte duur. Ik besloot te vertrouwen op de aangegeven alternatieve route. Ja, het was een eind omrijden, maar ik genoot van de mooie omgeving en van de onvoorzienigheid van deze route via B-wegen. Waar zou het me brengen? Och, ik vertrouwde dat ik op plaats van bestemming zou komen, maar dat alleen de route erheen anders was dan vooraf gepland.

De route was weliswaar een stuk langer, maar wel mooier, lieflijker en rustiger. Ik werd me meer bewust van de schoonheid van dit soms onbeminde land. De bordjes wezen mij netjes de weg en ik kwam na verloop van tijd weer op de hoofdweg.

Ik legde onwillekeurig een link naar het geloof. Je leven is ook één grote reis. Je kunt je alleen afvragen op welke manier je je eindbestemming wilt bereiken. Je kúnt je leven laten leiden door een Tom-Tom; je stelt vooraf de route in, je leeft je leven en gaat er vanuit dat je op wel op plaats van bestemming zult aankomen, wherever that might be… Maar ben je je dan bewust van je route? Sta je af en toe even stil bij knooppunten om te kijken of je nog wel de goede weg op gaat? En wat als de Tom-Tom het even af laat afweten? Kun je dan zelf je weg weer vinden?

Ik denk dat het het beste is je levensreis te beginnen met het raadplegen van je Kompas; met een hoofdletter ‘K’. God is ons kompas. Hij wijst ons in grote lijnen de richting. Weten we eenmaal de richting die we op moeten om ons doel/onze bestemming te bereiken, dan is het aan onszelf om de route er naartoè te bepalen. Misschien reis je graag op de bonnefooi, reis je de zon achterna. Je hebt genoeg aan je Kompas en ziet wel waar je ‘s avonds je tent opslaat. Maar misschien vind begin je liever goed voorbereid aan je reis en stippel je de avond vóór je reis de route uit en laad je je kofferbak vol met eventuele benodigdheden.

Onderweg kom je allerlei mensen tegen die je weg, je leven, beïnvloeden. Je komt ook op splitsingen te staan waarbij je goed op je kaart moet kijken om niet compleet verkeerd te rijden. Als je tank bijna leeg is, rijd je langs een benzinestation om ‘even bij te tanken’ en natuurlijk stop je netjes om de twee uur om geen ‘slaaprijder’ te worden. Maar met je Kompas in de buurt raak je je richting nooit kwijt.

Ik zeg niet dat je de weg nooit kwijtraakt. Soms is het leven niet wat je gedacht, gehoopt of gedroomd had. Je krijgt te maken met een ‘Umleitung’ en wordt gedwongen een andere route te nemen. Maar ook via ‘B-wegen’ kun je je bestemming bereiken. Je doet er alleen misschien iets langer over dan je gedacht had. Maar wellicht geeft juist diè weg meer ruimte aan je talenten. Misschien is het een weg die je weliswaar wat rustiger moet rijden, maar die jou veel mooiere uitzichten én inzichten geeft waarbij je meer van het leven kunt genieten… En misschien is het een weg die mogelijkheden geeft om meer te kunnen ‘geven’ dan alleen te ‘nemen’.

Hoe je je weg ook reist; met je Kompas en een goede routekaart dobber je nooit doelloos over het Gooimeer. Je zult ook nooit tot vervelends toe “indien mogelijk, keer om” horen, terwijl dat onmogelijk is. En de route hoeft ook nooit ‘opnieuw berekend’ te worden, want de route die je ingegeven wordt is altijd de goede. Zelfs als je via Engeland naar Frankrijk ‘gestuurd wordt’; blijkbaar had je dan in Engeland iets zinvols te doen. Als je je weg samen met je Kompas aflegt, zul je altijd horen “Bestemming bereikt”!