Gevangen in onvermogen PDF Afdrukken
Geschreven door Ds. Rianne van Halsema   
donderdag, 02 juli 2009 21:27

Onlangs maakte ik het volgende mee: Ik zat met een bewoner in het Stiltecentrum van het verpleeghuis waarin ik werkzaam ben. Tijdens een gesprek over zorgen rondom afnemende lichamelijke kracht viel er een lange stilte. Er waren op dat moment geen woorden.

Toen begon de man in een zakje in zijn overhemd te friemelen. Ik dacht eerst dat hij een zakdoek zocht. Met enige moeite kwam er een briefje tevoorschijn. Het blaadje was bijna stukgelezen. Het was gescheurd uit een liturgie van een kerkdienst van lang geleden. Ik herkende de tekst, het waren coupletten van het lied ‘Ik sta voor U in leegte en gemis’ van Huub Oosterhuis.

Soms valt er niets meer zeggen. Woorden schieten tekort. Gelukkig zijn er dan soms teksten van anderen waar je op kunt terugvallen.

Als je op je in laat werken wat er in het lied staat zegt dat veel over wat er in de man omging. Over hoe is om gevangen te zijn in je onvermogen. Over wat er in je omgaat als je daarbij steun zoekt bij God. De man droeg op zijn borst wat in zijn hart leeft. Om stil van te worden.

Mijn dagen zijn door twijfel overmand,
ik ben gevangen in mijn  onvermogen.
Hebt Gij mijn naam geschreven in uw hand,
zult Gij mij bergen in uw mededogen?
Mag ik nog levend wonen in uw land,
Mag ik U eenmaal zien met nieuwe ogen?

Spreek Gij het woord dat mij vertroosting geeft,
dat mij bevrijdt en opneemt in uw vrede.
Open die wereld die geen einde heeft,
wil alle liefde aan uw mens besteden.
Wees Gij vandaag mijn brood, zowaar Gij leeft -
Gij zijt toch zelf de ziel van mijn gebeden

Juni/September 2009
ds Rianne van Halsema