Je zult maar zo’n zoon hebben PDF Afdrukken
Geschreven door Ds. Marieke den Braber   
woensdag, 27 februari 2013 20:02

In de Paasmap is door Ds. Marieke den Braber het onderstaande stukje geschreven n.a.v. Lucas 15 : 1-3, 11-32. Dit staat op de bladzijde van 10 maart.

Je zult maar zo’n zoon hebben

Het verhaal van de verloren zoon is heel bekend. In de meeste kinderbijbels staat het wel. En Rembrandt heeft er een prachtig schilderij over gemaakt. Hij schildert een vader die zijn handen zegenend op zijn teruggekeerde kind legt. Als je heel goed kijkt, zie je twee verschillende handen op het schilderij: een vaderhand, en een moederhand. Zo geeft Rembrandt de vaderlijke en de moederlijke gevoelens van God weer.

De jongen is diep gezonken, want toen z’n geld op was is heeft hij een baantje genomen om voor de varkens te gaan zorgen. Van alle dieren, heeft hij de meest onreine gekozen: varkens. En als ook die het beter blijken te hebben, dan hij gaat hij naar huis. Want in het huis van je vader, het vaderhuis, mag je altijd terug komen. Zo gaat dat in Israël. Dus ook deze zoon. De jongen stinkt letterlijk en figuurlijk, maar z’n vader slaat z’n armen om hem heen. Hij krijgt een feest waarvoor een kalf wordt geslacht. Dan is het heel bijzonder. Het beste kleed moet hij aantrekken, en hij krijgt een ring aan zijn hand. Die ring is als een creditcard: je kan er betalingen mee verrichten. Hoewel hij alles opgemaakt heeft waar hij recht op had, geeft z’n vader hem nieuw krediet.

‘Deze zoon van mij was dood, en is weer tot leven gekomen, hij was verloren en is teruggevonden’ (15:24). De vader heeft de jongen altijd levend gehouden. In zijn gedachten heeft de jongen altijd rondgelopen. De jongen verklaarde zijn vader dood, maar de vader heeft de jongen levend gehouden. Je zult toch zo’n zoon hebben, denk je misschien. Maar je kunt ook denken: ‘je zult toch zo’n vader hebben’.

Ds. Marieke den Braber