What would Jesus do? PDF Afdrukken
Geschreven door Esther Rijnsburger   
zondag, 20 februari 2011 10:58

Laatst ging ik op een  willekeurige dinsdag naar m’n werk. Het eerste stukje neem ik altijd de auto om vervolgens over te stappen op de metro, want parkeren in hartje Rotterdam is voor je portemonnee bepaald geen pretje. De metro kwam eraan, het was al aardig druk en een rustig plekje was er eigenlijk al niet meer bij. Ik keek rond en zag toch nog een plekje, fijn! Bij toenadering zag ik dat de lege stoel misschien wel niet voor niets leeg was. Naast de lege stoel zat een vrij ‘louche type’; uitgezakt, half in slaap, half wakker, met ogen waarvan je uit de verte al kon zien dat hij niet bepaald helder meer was .  Even stond ik in dubio; neem ik de laatste zitplaats naast hem, of blijf ik staan, net als de rest… En toen schoot mij de regel ‘what would Jesus do’ door m’n hoofd. ‘What would Jesus do’ is een bekende kreet uit het Christelijk geloof die ‘helpt’ bij het maken van bepaalde keuzes. Nu was dit geen hoogdravende keuze, maar wel een keuze waarvan ik bewust dacht; wat zou Jezus gedaan hebben in dit geval?’. Het antwoord laat zich gemakkelijk raden. Jezus zou zonder twijfel naast de man zijn gaan zitten en zou met hem in gesprek gegaan zijn, minstens...  Nu zie ik Jezus wel meer dingen doen die ik wellicht minder snel zou doen, maar simpelweg naast de man gaan zitten zonder hem te beschouwen als een soort parasiet van de samenleving  was wel het minste wat ik kon doen.

Toen ik naast de man zat, kreeg ik al gauw veel bewondering voor Jezus. Ik vermoedde dat de goede man zich al eventjes niet gewassen had en daarnaast had hij zo’n wietlucht om zich heen dat ik terstond onpasselijk werd. Gezien het tijdstip van de dag (07.45u…) had ik eigenlijk geen behoefte aan deze lucht, voor zover ik dat überhaupt heb… Een praatje was ook schier onmogelijk; hij ging volledig op in z’n ‘highe wereldje’.  De man stapte een halte eerder uit dan ik en ik dacht, om heel eerlijk te zijn, ’Goh, ik had net zo goed kunnen blijven staan, hij heeft er niets aan gehad en ik ben onpasselijk van de lucht geworden’. Dan maar niet in ‘de‘voetsporen’ van Jezus …

Een week later, opnieuw in de metro. Het was weer druk en het enige plekje dat nog leeg was, was dat naast een zwerver. Een èchte zwerver, compleet voorzien van oude kleren, vet haar en lange baard mèt etensresten…  Ik dacht even terug aan de dinsdag ervoor en twijfelde of ik naast hem wilde zitten. Gek genoeg voelde het als een ‘ tweede kans’ en besloot ik gewoon plaats te nemen. Ik knikte vriendelijk en begon de ‘Metro’ (een krantje) te lezen. De zwerver begon meteen mee te lezen en maakte opmerkingen over hetgeen er in te lezen was. Ik maakte een praatje terug en eigenlijk hadden we een heel leuk gesprekje. Toen ik uitstapte vroeg ik hem of hij de ‘Metro’ wilde hebben. Hij keek me verrukt aan, pakje dankbaar het krantje aan, trok vervolgens doodleuk een half-literblik Amstel open (wederom 07.45u in de ochtend…) en genoot zichtbaar van de situatie die hij zonet had meegemaakt.  Dat was weer een heel andere ervaring dan de week ervoor.

Jezus ging om met alle lagen van de bevolking en trok z’n neus niet op voor types waar ik mee in de metro zat. Ik ben blij dat ik me daar op dat moment bewust van werd. De ervaring met de ‘wietverslaafde’ was misschien wat minder, maar de zwerver genoot zichtbaar van een klein beetje  aandacht. Jezus deed natuurlijk heel veel voor de samenleving en in vergelijk met wat Jezus allemaal deed waren mijn daden/keuzes natuurlijk absoluut geen 'rocket  science´. Maar wie het kleine niet eert…

Ook in de kleine dingen, op de kleine momenten en met kleine daden kun je iets voor een ander betekenen. Ook al lijkt het niets voor te stellen, voor een ander kan het toch van grote waarde zijn!