Kerk kroniek - deel 40 - Dominee Tiemersma met pensioen. Pastorie: Nieuwbouw of renovatie
Geschreven door Henk de Bruin   

Dominee Tiemersma vindt het genoeg en deelt op de kerkenraadsvergadering van 11 oktober 1946 mee, dat hij besloten heeft om zo mogelijk ergens in 1947 'de herdersstaf' aan een opvolger over te dragen. Hij wil daarom zijn emeritaat aan vragen en stelt daarbij de formele vraag of er onder de leden van de kerkenraad hierover bezwaren bestaan. Na 23 jaar trouwe dienst en zorg was het hem natuurlijk van harte gegund en had uiteraard niemand enig bezwaar. Na wat overleg wilde dominee Tiemersma afscheid nemen op zondag 15 juni 1947. De kerkenraad had dus nog ruim een half jaar de tijd om orde op zaken te stellen. Hiermee werd dan ook een periode van vele jaren, zeker ook met veel verdriet en zorg in het gezin, die hem niet bespaard zijn gebleven, de periode dominee Tiemersma, afgesloten.

De nodige voorbereidingen moesten worden getroffen om een nieuwe predikant te beroepen. Het eerste probleem was wel een goede huisvesting want de oude pastorie was inmiddels aan een grote renovatie toe. In de huidige situatie zou de pastorie in de bestaande hoedanigheid allerminst aantrekkelijk zijn voor de toekomstige dominee. Er werden allerlei berekeningen gemaakt en men kwam al gauw tot de conclusie dat renovatie f 12.000.- zou gaan kosten. Maar ook een nieuw te bouwen pastorie - wat al eens eerder ter sprake is geweest - was een optie, wat naar schatting ± f 40.000 zou gaan kosten. Nog afgezien van het financiële aspect zou nieuwbouw toch de meeste tijd vergen ook al i.v.m. het aanvragen van een vergunning en het maken van een bouwtekening.

Het ging er dus eigenlijk maar om hoe lang het zou gaan duren voordat er weer een nieuwe predikant bevestigd kon worden. Het was een zaak van wikken en wegen, maar op de kerkenraadsvergadering van 28 april 1947 werd de knoop toch doorgehakt en met algemene stemmen besloten om de pastorie te laten renoveren. En op voorhand ook het traktement van de toekomstige Dienaar des Woord te verhogen naar f 4000.- per jaar. Toen de voorbereidingen voor de restauratie van de pastorie al in een ver gevorderd stadium was, kwam men tot de spijtige ontdekking dat er voor nieuwbouw - als daar dan al een vergunning voor werd gegeven - eventueel ook rijkssubsidie kon worden aangevraagd. Hier had men dus onvoldoende of helemaal niet naar geïnformeerd en de situatie kon niet meer worden teruggedraaid en zo liep men een behoorlijk bedrag mis. Anders had men mogelijk toch voor nieuwbouw van de pastorie gekozen. De scriba omschrijft het als; ''een moeilijke geschiedenis''.

Beroepingswerk: Opmaat naar een nieuwe kerkelijke periode

Meteen hierna werd de beroepingsprocedure gestart en dat was dan ook de opmaat voor een nieuwe kerkelijke periode. Er werden eerst twee wat oudere predikanten uit Willemstad en Moerdijk benaderd om te komen preken en de hoorcommissie bestaande uit twee personen was ook al afgereisd naar de beide plaatsen om nadere informatie in te winnen - wat overigens ook tot volle tevredenheid was. Voor beide predikanten verliep de kennismaking goed en de preken waren in 'goede aarde gevallen'. Ook dominee Tiemersma die onder het gehoor gezeten had was zeer tevreden. Als die belangstelling er dan wederzijds was kon er dus een keuze gemaakt worden. Wat later bleek dat de kerkenraad van één van de predikanten i.v.m. met de vele werkzaamheden die dan zouden blijven liggen, er nogal op tegen was als hun predikant een eventueel beroep naar Bleiswijk zou aannemen. Deze predikant vond dat bij nader inzien zelf ook en 'haakte' af.

Maar er kwamen toch ook wat duidelijke stemmen uit de gemeente die de voorkeur gaven aan een jongere predikant en na wat overwegingen ging men daar naar op zoek. Er was in die jaren een groot tekort aan predikanten. Dat wordt nog eens duidelijk als de kerkenraad een beroep wil uitbrengen op een predikant die daarop de mededeling deed geen beroep naar Bleiswijk in overweging te willen nemen. Met als reden, dat deze gemeente 23 jaar over een eigen predikant kon beschikken terwijl andere gemeenten het al vaak jaren zonder moesten doen. Als men een jongere predikant wilde beroepen moest men dus mogelijk ook gaan denken aan een kandidaat. Besloten werd om contact op te nemen met dhr. J. v. d. B. die op 24 juni preparatoir (voorbereidend) examen zou doen. Over de uitslag hiervan wordt niets geschreven, mogelijk zag men het toch niet zo zitten om een kandidaat te beroepen, ook al omdat men te weten was gekomen dat Ds. C. Kamper - een predikant met enige jaren gemeente ervaring - uit het plaatsje Pesse, een dorp in de gemeente Hoogeveen) zich beroepbaar had gesteld.

Dominee C. Kamper per acclamatie beroepen

De belangstelling van de kerkenraad ging nu uit naar dominee Kamper, maar die had al twee beroepen van andere gemeenten gekregen en zou daar spoedig een beslissing over nemen. Hij schreef dat hij het daarom voor Bleiswijk beter vond om nog even te wachten alvorens naar Pesse te komen omdat hij eerst in alle rust een weloverwogen besluit wilde nemen. De kerkenraad moest dus nog enige weken de spanning erin houden. De beslissing door dominee Kamper werd inderdaad snel genomen en de hoorcommissie bestaande uit twee personen kon afreizen naar Pesse. De ontvangst daar was hartelijk (wordt met nadruk vermeld) en over de preken - in de morgen een avondmaaldienst en de avonddienst met nabetrachting- was men meer dan tevreden. Dominee Tiemersma was ondertussen ingetrokken bij zijn zoon in Baarland, die daar predikant was. Omdat de hoorcommissie in die jaren uit maar twee personen bestond - nu een ouderling die in de vacante tijd tot preses was benoemd en de scriba - waren er ook maar twee meningen over de 'kwaliteiten' van de eventueel te beroepen predikant. Als die meningen dan op elkaar waren afgestemd en overeen kwamen (het waren in dit verband twee zwaargewichten, in de goede zin van het woord) was er al een zeker 'overwicht' en kon het gebeuren dat de beroepingsprocedure met heel weinig tijd kon worden afgerond. Op de ledenvergadering van 12 juni 1947 werd dan ook een en ander nog eens uitgelegd en op enkele belangrijke vragen kon een bevredigend antwoord worden gegeven. Hierna stelde de kerkenraad voor, om dominee C. Kamper uit Pesse, per acclamatie (= goedkeuring zonder stemming) te beroepen. En zo gebeurde het ook.

Henk de Bruin